والدین باید آگاه باشند که کودکان در هر سنی دارای خصوصیاتی میباشند بنابراین شرایط فیزیکی و مغزی او نیز متفاوت است. اسباب بازیهایی که برای کودک تهیه میشود نیز باید با توجه به شرایط او تهیه شود. اگر شناخت کافی برای خرید اسباببازی مناسب برای گروههای سنی مختلف را نداشته باشید، ممکن است با مشکلات زیادی مواجه شود؛ ازجمله اینکه ممکن است اسباببازیهایی که برای نوزاد خود تهیه میکنید، در اوایل تولد او، برایش کارایی نداشته باشد یا مناسب سنش نباشد. از آنجایی که بازی کردن برای کودک همانند زندگی میباشد بنابراین انتخاب اسباببازی مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است. اسباب بازی برای کودک فقط جنبه سرگرم کنندگی ندارد بلکه شناخت دنیای اطراف و افزایش آگاهی کودک نیز به واسطه اسباب بازی حاصل میشود. اسباب بازیهایی که در اختیار نوزاد قرار میگیرد باید ویژگیهایی داشته باشد که در ذیل به مهمترین آنها اشاره شده است:
تکراری نباشد
روانشناسان عقیده دارند اسباببازیهایی که برای کودک تهیه میکنید نباید برای او تکراری باشد؛ بلکه باید به گونهای طراحی شده باشد که در هر بار استفاده بتواند حس کنجکاوی را در کودک فعال کند.
کودک را عصبی نکند
اسباب بازی مناسب نوزاد نباید سیستم عصبی او را تحریک کند و باعث شود به سمت رفتار عصبی و یا تکرار رفتارهای هیجانی سوق داده شود. بنابراین سعی کنید از خرید لوازم و اسباببازیهایی که صداهای گوشخراش یا هر حرکت خشنی دارند خودداری کنید.
بی خطر باشد
اسباب بازی مناسب نوزاد باید بیخطر باشد. سعی کنید برای نوزاد خود وسایلی تهیه کنید که قطعات کوچک نداشته باشد که نتواند آنها را ببلعد، تیز و برنده نباشد یا طوری طراحی نشده باشد که ضربهای به کودک وارد کند تا در زمان سرگرم شدن با آن، سلامت نوزاد را به خطر نیندازد.
مهارتهایی به کودک بیاموزد
یک اسباب بازی مناسب نوزاد باید بتواند مهارتی را در کودک تقویت کند؛ مهارتهایی مثل نوشتن، نقاشی، خواندن، ساخت و ساز و معماری و مواردی از این قبیل که حس مسئولیتپذیری را نیز در کودک تقویت کند.
حال چند ویژگی مهم اسباببازیهای نا مناسب را بیان میکنیم:
• وسایلی که غیر قابل شستوشو هستند.
• اسباببازیهایی که از پارچههایی تولید شدهاند که در مقابل شعله مقاوم نیستند.
• مواردی که از مواد اولیه ناسالم و نامناسب (سمی) تولید شده باشند.
• لوازمی که پر سر و صدا و دارای صداهای آزاردهنده باشند.
• اسباب بازیهایی که قطعات ریز دارند و قابل بلعیدن توسط نوزاد هستند.
همانطور که بیان شد شرایط سنی در انتخاب اسباب بازی مهم است مثلاً نوزادی که در ماههای اول زندگی خود قرار دارد دید واضحی ندارد حتی ممکن است تا یک متری خود را به خوبی نبیند توصیه میشود برای این کودکان اسباب بازیهای بزرگ و رنگی تهیه گردد.
با توجه به مطالب مطرح شده میتوان نمونههایی از اسباب بازی که با این ویژگیها منطبق باشد را مثال زد:
اسباب بازیهای چوبی مناسب نوزاد
این نوع از اسباب بازی به دلیل بافت طبیعی و بوی طبیعی که دارند، اضطراب و استرس را از کودک شما دور میکنند و باعث تقویت قدرت دست و انگشتان نوزاد میشوند. همچنین کودکان به واسطه بازی با این نوع وسایل بازی، قدرت تخیل خود را رشد میدهند و همچنین احساسات منفی در درون آنها از بین میرود. همچنین کودک شما با روی هم چیدن تکههای این وسایل، قوانین مهم فیزیک را از بدو تولد آموزش میبینند. این نوع از اسباب بازی در مدلهای مختلفی تولید میگردند مانند اسباب بازی چوبی جایگذاری، مکعبهای رنگی، حلقه هوش، اسباب بازی چوبی برج تعادل، بریکس چوبی و...
اسباب بازیهای موزیکال مناسب نوزاد
اسباب بازیهای موزیکال تنوع گستردهای دارند که بعضی از آنها صداهای غیر ایمن برای نوزاد دارد که ممکن است به سیستم شنوایی او آسیب بزنند. از نمونههای مناسب نوزادان میتوان به لثه کش و دندان گیرنوزاد، اسباب بازی موزیکل طرح حیوانات، جغجغه و.. اشاره کرد.
برای شناخت و آشنایی بیشتر با اسباب بازیهای مناسب نوازدان میتوانید به نشانی اینترنتی www.koodakplus.com مراجعه بفرمایید
برچسب:
اسباب بازی نوزاد،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج:
0
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۰ دی ۱۴۰۱ساعت:
۱۱:۲۶:۳۱ توسط:حامد روشن موضوع:
نظرات (0)
انسانها همواره در حال تغییر هستند و این تغییرات جنبههای مختلفی دارد که بدون شک اگر آنها را بشناسیم واکنشی که نسبت به آنها داریم عاقلانهتر میباشد کودکان نیز از این قائده مستثنی نیستند. والدین کودک به عنوان رکن اصلی تربیت، باید از جنبههای مختلف رشد آگاهی کامل داشته باشند تا کودک رشد مناسبی را تجربه کند. روانشناسی کودک؛ در حقیقت یکی از زیرشاخههای "روانشناسی رشد" است و با هدف بررسی دقیق و علمی کودک و نیازهای او و همچنین پیدا کردن روشهای اصولی آموزش و پرورش کودک در سالهای اخیر مورد توجه بوده است. در اینجا ما با مبحثی گسترده به نام روانشناسی رشد کودک روبرو هستیم. از این جهت میگوییم گسترده که رشد کودک جنبههای متعددی دارد و هر کدام از این جنبهها در هریک از مراحل رشد با مرحله قبلی یا بعدی تفاوت دارد. اهمیت بالای روانشناسی رشد کودک آنجا نمایان میشود که کودک در حین اینکه رشد میکند تغییراتی نیز دارد و باید نسبت به آنها واکنشهای مناسبی اتخاذ شود حال اگر ما به عنوان والدین ندانیم ریشه این تغییرات چیست و حتی بدتر از آن، ما ندانیم این تغییرات طبیعی هستند یا خیر تکلیف چیست؟ چه واکنشی باید داشته باشیم؟ در بیان ساده میتوان گفت که روانشناسی رشد این مسائل را با استدلالهای علمی روشن میکند. در این شاخه، موضوعات گوناگون مربوط به کودک از جمله رشد جسمانی؛ رشد زبانی؛ رشد شناختی؛ رشد عاطفی و غیره مورد مطالعه قرار میگیرند. درست است که این رشته هدفهای متعددی را دنبال میکند، اما بطور کلی، مهمترین هدف روانشناسی رشد کودک، پرورش کودکانی با شخصیت سالم است تا بتوانند مسیر درستی را طی کرده و وارد جامعه شوند.
در اینجا به معرفی جنبههای رشد کودک میپردازیم.
رشد جسمانی: در میان مراحل رشد و تکامل کودک، رشد جسمانی از اهمیت بالایی برخوردار است. رشد جسمانی کودک؛ از زمان جنینی تا سال اول تولد، با سرعت بالایی انجام میشود و پس از آن دوباره از سرعت آن کم میشود. با رسیدن به سن بلوغ است که شاهد رشد بدن با سرعت قابل توجهی هستیم. رشد جسمانی کودک تحت تأثیر عواملی مثل وراثت است که نقش زیادی در قد و وزن کودک میگذارد. به علاوه، اگر کودک دچار مشکلات جسمی و فیزیکی باشد، ظهور مسائل روحی در او دور از ذهن نخواهد بود. احتمال دارد کودکی که از نقص جسمی رنج میبرد، در برخورد نامناسب دوستان و اطرافیان خود متوجه این نقصها شده و با مشکلات روحی نظیر افسردگی، خودکم بینی و عزت نفس پایین روبرو شود. بنابراین، رشد جسمانی پایهای است که تکامل اجتماعی و عاطفی فرد بر اساس آن بنا خواهد شد. نیازهای این جنبه از روانشناسی رشد، شامل تغذیه مناسب، تحرک کافی، بهداشت فردی و محیطی، احساس امنیت، امکانات بازی و اوقات فراغت مناسب میباشد.
رشد زبانی: در بیشتر موارد، برای والدین و اطرافیان کودک، رشد زبانی کودک از همه جنبههای روانشناسی رشد، اهمیت بیشتری دارد. رشد زبانی در کودکان سالم تقریباً همزمان با شکلگیری جنبههای دیگر از جمله مراحل رشد ذهنی کودک، اتفاق میافتد. کودک در سنین ابتدایی زندگی کم کم یاد میگیرد که صحبت کند و با اطرافیان ارتباط برقرار کند. آنها به تدریج متوجه میشوند که شیوههای ساده ارتباط مانند گریه کردن یا استفاده از اشاره، دیگر قابل قبول نیست و از این راه نمیتوانند مورد پذیرش همسالان خود قرار بگیرند یا به خوبی با بزرگسالان ارتباط برقرار کنند. بنابراین سعی میکنند حرف زدن خود را به سرعت بهبود دهند. کودکان علاوه بر این که بطور مداوم، کلمات جدیدی یاد میگیرند، با رشد سن و گذراندن مراحل رشد ذهنی نیز، متوجه میشوند که زبان و تکلم، یک ابزار مهم برای ارتباط برقرار کردن با انسانهای دیگر است. این موضوع را میتوان یکی از مراحل رشد ذهنی کودک در نظر گرفت. در برخی موارد ممکن است این روند دچار اختلال شود، بنابراین شناخت اختلالات گفتاری کودکان، برای درمان به موقع آنها از طریق گفتار درمانی، اهمیت بسزایی در روانشناسی رشد دارد.
رشد شناختی: به معنی رشد و پرورش فعالیتهای شناختی مثل زبان، تفکر، توانایی استدلال و حافظه است که یادگیری و شناخت محیط و پدیدهها را امکانپذیر میکند. روانشناسی رشد و به ویژه روانشناسی رشد کودک اعتقاد دارد که برای رشد شناختی کودک در مسیر درست، باید محیطی مناسب را برای پرورش کنجکاوی، یادگیری و افزایش خلاقیت او ایجاد کنیم.
در حقیقت کودکان با دستکاری محیط، بصورت ناخودآگاه به کسب تجربه جدید و ایجاد دانش میپردازند و رشد شناختی را پله پله تجربه میکنند. هر یک از مراحل از لحاظ کیفی متفاوت بوده و شیوههای منحصر بفردی را شامل میشود که در نهایت به شکلگیری کامل این جنبه از رشد منجر خواهد شد.
والدین گرامی و علاقهمندان محترم برای شناخت بقیه جنبههای رشد کودک و آشنایی بیشتر با تمام جنبهها میتوانند به مقاله روانشناسی رشد کودک در سایت فروش آنلاین اسباب بازی کودک پلاس مراجعه بفرمایند.
برچسب:
رشد کودک،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج:
0
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ آذر ۱۴۰۱ساعت:
۰۵:۵۶:۱۲ توسط:حامد روشن موضوع:
نظرات (0)